زمینه و هدف: پرکاری تیروئید می تواند در دوران بارداری رخ دهد. طوفان تیروئیدی، وضعیت تشدید شده ای از پرکاری تیروئید بوده که حیات را تهدید می کند، و میزان مرگ و میر در آن به طور شگفت آوری تا حدود %20 می باشد.معرفی مورد: بیمار خانم 21 ساله ای است، که بارداری اول وی در سن حاملگی 25 هفته با پره اکلامپسی شدید و پرکاری تیروئید کنترل نشده همراه بوده است. این بیمار کاندیدای سزارین اورژانسی بود. درمان در او به صورت فرونشاندن سریع سمیت تیروئیدی و مراقبت های حمایتی کامل انجام شده بود. تست های عملکرد تیروئید ممکن است در تمایز طوفان تیروئید از پرکاری تیروئید علامت دار کمک کننده نباشد. خطر بزرگ بیهوشی در بیماری که پرکاری تیروئید در وی کنترل نشده باشد، طوفان تیروئیدی است، لذا بایستی به شدت با بتا بلاکر، ید و داروهای ضد تیروئید درمان شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه: امروزه یکی از مواردی که سبب نارضایتی مردم و نیز افزایش دعاوی مطروحه علیه صاحبان حرف پزشکی شده است مبحث امتناع از درمان بیمار است. مقصود از امتناع از درمان بیمار هرگونه خودداری از پذیرش و معالجه بیمار از سوی صاحبان حرف پزشکی است. لذا هدف ما از این تحقیق تببین ماهیت و ارکان مسئولیت مدنی صاحبان حرف پزشکی در امتناع از درمان بیمار خواهد بود. مطالعه حاضر سعی دارد تا ضمن بررسی احکام تکلیفی مبنی بر ارائه خدمات درمانی به بیماران، قرائتی نو از مواد قانون مجازات اسلامی در خصوص مبنا قرار دادن تقصیر در مسئولیت ناشی از امتناع از درمان ارائه نماید. روش کار: این تحقیق مطالعه ای کیفی از نوع توصیف و تحلیل محتوا است که مرور ساختار یافته منابع کتابخانه ای شامل اسناد، کتب و مقالات بر اساس کلمات کلیدی امتناع از درمان و مسئولیت مدنی انجام گردید. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که اگرچه امتناع از پذیرش بیمار در برخی از موارد دارای توجیه اخلاقی، قانونی است لیکن در بسیاری از موارد، امتناع از پذیریش بیمار، موجب متضرر شدن وی و در نهایت منتهی به تحقق مسئولیت مدنی ارائه دهنگان خدمات درمانی می شود.   نتیجه گیری: در صورت تجمیع شروط  فعل زیانبار، حدوث ضرر و رابطه سببیت، امتناع از درمان بیمار نیز  به عنوان یکی از صور تحقق مسئولیت مدنی مدنظر قرار خواهد گرفت. بر همین اساس در شرایط غیر اورژانسی ارائه دهندگان خدمات درمانی تا پیش از برقراری قرارداد معالجه صرفا در قبال برخی از آسیب های وارده بر بیمار مسئولیت مدنی دارند لکن پس از برقراری رابطه مذکور هرگونه امتناع از درمان بیمار موجب  تحقق مسئولیت مدنی صاحبان حرف پزشکی خواهد شد. از سوی دیگر در شرایط اورژانسی امتناع از کمک رسانی به بیمار به عنوان یکی از اسباب ورود ضرر به وی موجب شکل گیری مسئولیت مدنی صاحبان حرف پزشکی می شود و بعلاوه امتناع از کمک موثر، علت تامه ورود ضرر شناخته شده و منتهی به تحقق مسئولیت ارائه دهندگان خدمات درمانی خواهد شد.

سابقه و هدف: محاسبه وزن بیماران برای تعیین مقدار داروی مورد نیاز بیهوشی یک اقدام پایه و اولیه می باشد. در بعضی از شرایط اورژانسی و بیماران بد حال امکان اندازه گیری مستقیم وزن بیمار وجود ندارد. هدف این مطالعه تعیین مدلی مناسب با استفاده از اندازه گیری وزن سر و تخمین وزن بوسیله بیهوشی دهنده جهت تعیین وزن واقعی بیمار است.مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی تشخیصی 425 بیمار بزرگسال که مقرر بود تحت بیهوشی و عمل جراحی قرار گیرند توسط ترازو وزن شدند و سپس توسط 16 نفر از کارشناسان و تکنسینهای بیهوشی مشاهده شدند و وزن بیماران توسط بیهوشی دهنده تخمین زده شد و بعد از بیهوشی وزن سر در وضعیت بدنی 10 درجه Supine با یک ترازوی اطفال توزین گردید. نتایج با استفاده از جدول، نمودار و ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی یک و دو متغیره مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین سنی بیماران 11.5±47.7 سال و سابقه کار پرسنل بیهوشی برابر 5.3±8.8 سال بوده است. میانگین وزن سر برابر 1.5±5 کیلوگرم و میانگین وزن واقعی بیماران برابر 13.7±65.2 کیلوگرم بود و وزن تخمین زده شده توسط پرسنل بیهوشی 11.7±65.7 کیلوگرم بود. رابطه وزن سر و وزن واقعی معنی دار بود و همبستگی مثبت بین وزن سر و وزن واقعی وجود داشت (r=0.337) و ضریب همبستگی بین وزن سر همراه با تخمین بیهوشی دهنده با وزن واقعی r=0.337 بوده است. در مدل بدست آمده ضرایب وزن سر و وزن تخمین بیهوشی دهنده بترتیب 1.2 و0.94  و مقدار ثابت مدل 2- بوده است.استنتاج: اضافه کردن وزن اندازه گیری شده سر به وزن تخمین زده شده توسط بیهوشی دهنده موجب دقت بیشتر در تخمین وزن زیر می شود.

شاید روزی نباشد که موردی از آپاندیسیت در بخش های اورژانس بیمارستان ها در سراسر دنیا دیده نشود. این بیماری در مردان شایع تر است، اما میزان جراحی آپاندکتومی در زنان بیشتر دیده می شود (یعنی اغلب با تشخیص های دیگر جراحی می شوند).1 عفونت با باکتری دلیل اصلی آپاندیسیت است. یک فکولیت دهانه آپاندیس را می بندد و عفونت به دنبال آن رخ می دهد. با این حال، پاتولوژی های دیگری از قبیل عفونت انگلی (هلمینت ها)، تومورها (کارسینوئید)، تجمع لنفوئید و در مواردی نادر، پنوموکولون ناشی از کولونوسکوپی می توانند سبب آن شوند. این بیماری پیشرفت می کند و پاسخ التهابی در تمام ضخامت بافت دیده می شود. این پدیده می تواند به زخم، نکروز و سوراخ شدگی ثانویه بینجامد که به نوبه خود سبب پریتونیت یا تشکیل آبسه لوکالیزه می شود. ...

در فقه توجه ویژه ای به مساله حفظ نفس محترمه شده به گونه ای که حکم وجوب یا حرمت در صورت تزاحم با حفظ جان خود یا دیگری در بسیاری از موارد تخصیص خورده است. با وجود این فقها به شکل خاص به موضوع مسوولیت پزشک در قبال بیماران اورژانسی نپرداخته اند، لیکن مسوولیت پزشک در برابر بیماران اورژانسی از دو وجه در فقه قابل بررسی است. بر این اساس بررسی دیدگاه آنان در این خصوص نیازمند کنکاشی عمیق است. نتایج پژوهش نشان می دهد که فقها به مساله تکلیف به نجات جان اشخاص در معرض خطر شدید عمدتا در قالب چند مثال سنتی پرداخته اند، لیکن از آنجا که می توان میان حکم تکلیفی با حکم وضعی ملازمه برقرار کرد، باید گفت فروض ذکر شده خصوصیتی نداشته و نظر اکثریت فقها بر وجوب چنین تکلیفی توسط پزشک در این شرایط است و تارک فعل را ضامن می دانند. از طرفی هرچند در خصوص لزوم اخذ رضایت جهت شروع به درمان بیماران اورژانسی که ولی آن ها در دسترس نیست میان فقهای اهل سنت و شیعه اختلاف است، لیکن اکثریت فقهای امامیه به لزوم چنین شرطی حکم داده اند.